dinsdag 22-05

ja zo zag de slee eruit die we vanmorgen gemaakt hadden naar het idee van Rian van gisteren.
gewoon 2 ortlieps vol met spullen en daarop laden we alles incl fietsen en dan alleen maar naar beneden glijden (dacht ik) nou dat viel tegen de sneeuw was veel te papperig en de lading veel te zwaar dus we trokken ons een hoedje maar opschieten? ho maar!
wat nu? terug? weer 2,5 uur zeulen met de fietsen en spullen en dan?
verder? hoever moeten we door deze sneeuw voordat er weer asvalt is? 1 km? 10 km? bij een snelheid van ongeveer 0,3 kilometer per uur kan dit erg lang gaan duren en we zijn best aardig moe aan het worden, is dit wat we bedoelen met een fietsvakantie? in ieder geval wel het avontuur
goed Leo stelt voor we lopen maximaal 1/2 uur zonder spullen om te verkennen als er dan geen zicht is op verbetering gaan we terug.
maar na 15 minuten hadden we wel gezien dit gaat hem niet worden, beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald(of zoiets) anders komen we misschien nog wel in het nieuws(helikopter of nog erger)
terug dus
uitgeput, verkleumd en trek in koffie komen we om 14:00 uur aan bij het informatiecentrum waar we eergisteren al gehoord hadden dat er sneeuw lag op onze wegen
opgewarmd, gegeten en thee gedronken besloten een taxi te bellen die ons naar Longview brengt (aan de andere kant van de pas)Motelletje, uit eten in een typisch canadees cafeetje, en 350 dollar lichter (taxikosten) zij we blij dat we uiteindelijk toch hebben besloten terug te gaan.
spierpijn en verbrande gezichten en een aantal blauwe plekken op de benen en enkel van Rian en waarschijnlijk een paar wintertenen is de tol van dit avontuur.
morgen uitslapen en dan misschien weer verder (afhankelijk van hoe we ons voelen) als Leo zijn Primus heef gerepareerd want die heeft het ook opgegeven daar boven op die berg