Woensdag 30 mei

Toen we wakker werden was het 6 graden we vertrokken om 8 uur en na 2 uur koffie in een wegcafeetje/winkeltje/cabin verhuur/camping (alles ineen)  waar het erg gezellig was met de plaatselijk mensen die daar zaten(4 mannen en 2 vrouwen) ze wilde natuurlijk weer de gegevens van ons(nog te maken )spandoek weten en ook onze blog Rian werd daar omgetoverd tot een cowgirl met een echt geweer en een cowboyhoed, zoals jullie al hebben gezien, en er was een beer gesignaleerd 2 huizen verder.

Wij hebben een heerlijke fietsdag achter de rug met een prachtige route door hoofdzakelijk bos en aan twee zijde besneeuwde bergtoppen goed wegdek weinig wind en een paar klimmetjes met onderweg erg veel hertjes gezien de hele dag was het rond 10 graden en bewolkt maar om kwart voor twee liet de zon zich even zien en om half 3 kwam hij er echt doorheen dus wij zijn toen meteen gestopt bij weer zo’n alles bij elkaar centrum. Om te genieten van de rust en het heerlijke weer even wat gewassen en ook onszelf waarna we gegeten hebben en nu nog even een op het gemak avondje(beetje lezen en bloggen)  we hebben 75 km gefietst met 420 hoogte meters en we zitten in Condon.

Het is hiervandaan nog 82 mile (131 km)naar Missoula waar we 2 dagen voor hebben gepland waarmee we dan nog maar 1 dag achterlopen op ons voorlopige (aangepaste)schema (who cares?)

zoals jullie zien is Rian nu goed uitgerust om de beren te lijf te gaan.
jullie wisten niet dat ik getrouwd ben met een cowgirl en geloof me het is echt geen speelgoed(this gun)

we zijn aan de koffie dus hier de beloofde foto's

Dinsdag 29 mei

En opnieuw hebben we onze doelen moeten bijstellen, we hadden gehoopt tot Swan Lake te komen maar bij Bigfork is een camping waar ook een douche is, dus daar besloten we te stoppen.

We vertrokken om 10 voor 8 met een vriendelijk zonnetje het was 3 graden maar dat zou snel beter worden(dachten we) en ja hoor na ongeveer 5 km was de zon weg en begon het te regenen, en niet zo maar een beetje maar, met bakken na 33 km waren we allebei doornat en ijskoud dus in een cafeetje een bak koffie besteld(in Columbia Falls) waar we weer wat opgewarmd in de supermarkt ernaast een (weet ik veel maar wel lekker voor bij de koffie )hebben gekocht en opgegeten(in het cafeetje hadden ze alleen koffie die overigens nog gratis was ook (de vrouw achter de bar had echt met die 2 zielepooten te doen) toen we daarvandaan verder fietste moesten we stevig de pas erin zetten om warm te worden want de kou zat er goed in maar het was wel droog geworden(vanmiddag was er zelfs wat ruimte voor de zon waarop ik direct mijn broekspijpen heb afgeritst).

Het was een erg leuke route door redelijk vlak gebied en goede wegen alleen hoe verder de dag vorderde hoe harder het ging waaien (vandaar ook ons niet bereikte doel) tussen de middag een heerlijke salade besteld in een wegrestaurantje (waar we precies konden schuilen voor een bui) waar we weer door diverse mensen werden aangesproken waar we vandaan kwamen en wat ons doel is(Calgary , Denver ,Holland)eigenlijk zouden we een soort spandoek moeten maken met die 3 plaatsnamen erop zou veel tijd schelen die we dan weer konden gebruiken om de achterstand in te halen.

Aangekomen op de camping werden we welkom geheten door 3 hertjes die later nog even gedag kwamen zeggen(toen onze tent bijna stond)

Al met al toch lekker gefietst (85 km met 525 hoogtemeters) genoeg voor vandaag straks (na het douchen)lopen we nog even het plaatsje in waar we misschien een bakkie gaan doen en dan lekker slapen en morgen weer verder. En ik zeg nu lekker niet wat ons doel is want dan hoef ik morgen niet te zeggen dat we het weer niet gehaald hebben.


we zitten nu in dat plaatsje maar ik ben kabeltje voor de foto's vergeten dus die houden jullie tegoed
oh ja in dit plaatsje is alles gesloten (20:00 uur) we hebben koffie gekocht bij benzinestation en zitten op een bankje buiten dat op te drinken en er is ook nog wifi


tot morgen.

Maandag 28-05(tweede pinksterdag)

Hey hallo allemaal.

Vannacht lekker geslapen, in een kingsize bed deze was geloof ik nog groter dan de vorige.

Om 7.00 uur lekker gegeten en om 8.10 zaten we op de fiets, het was 3 graden dat was te voelen. Onze voeten en handen waren erg koud, de eerste 11 km flink naar boven gefietst. Daarna naar beneden wat heel leuk is maar super koud! Met  deze temperaturen.

De omgeving is prachtig.We willen graag koffie drinken binnen maar veel gelegenheden zijn nog dicht. Staat er een heel groot bord dus dan denk je, ja deze is open maar nee hoor dus fietsen we weer verder want buiten koffie zetten is gewoon veel te koud! Om 10.00 uur is er een klein cafeetje en daar hebben ze warme koffie dus wij zijn daar ook lekker opgewarmd.

We fietsen lekker verder en we gaan heel vaak naar beneden, regelmatig een klein stukje naar boven, dat gaat super de kilometers tikken aardig door. Soms zitten we bij de toppen van de bomen dan weer lager, nog steeds uitzicht op de besneeuwde berg toppen, prachtig. Tussen de middag eten we kipnugets met patat en chips, ik vroeg wat is het verschil? Ik begreep dat het ene gebakken aardappelen  waren ok 1 patat 1 geb aard. Wat blijkt krijg je gewoon een zakje chips op je bord naast je nugets! Weer wat geleerd!

 Het weer wordt steeds lekkerder onze  voeten worden zelfs al een beetje minder koud. We fietsen gewoon en zien we aardig wat mensen bij elkaar langs de weg staan (8) te kijken ja hier liep net een beer hij is net weg het was een grizzly een jong mannetje, Leo vond het wel jammer Rian niet zo erg dat hij al weg was.

We komen aan bij Apgar vlak bij West Glacier. Morgen proberen we Swan Lake te bereiken, we weten niet of dat gaat lukken want dat is ongeveer 110 km ( beetje te veel) We zien wel.

Over het schema we hebben het aangepast en gaan alleen nog maar de great parks  route en niet meer de mountain bike route gewoon omdat we niet meer te veel onverhard willen fietsen , maar goed we zien hoe het gaat lopen voorlopig maken we ons nog niet druk we hebben nog even de tijd.

We zitten op een kampground  heerlijk rustig en we zitten nu nog in de zon!!!!! 19.30 uur lekker bakkie doen. Echt genieten!!! Lekker slapen in de tent straks.

We hebben 95 km gefietst met 500 hoogte meters gestart op 1460 meter hoogste punt 1600 en nu op 970 meter.

Tot morgen. 

zondag 27 mei 2012(eerste witte pinksterdag)

Om 7 uur werden we wakker maar het sneeuwde en waaide erg hard dus wij hebben ons nog maar een keer omgedraaid waarna we om 8:15 er toch maar eens uitgingen (we hebben 90 kilometer gepland vandaag)

Om 9:30 stapte we op de fiets het sneeuwde nog steeds erg hard maar het zal straks wel over zijn het is rond nul graden de eerste 8 kilometer gingen alleen maar omhoog (460 meter hoger als waar we begonnen) en alleen maar sneeuwen en sneeuwen en zweten(in dat regenpak)

halverwege deze klim zagen we een eland met een jong “geweldig”

Toen we een uurtje weg waren dachten we dat we de verkeerde weg hadden en toch over de pass gingen (zoveel moesten we klimmen)

Goed eenmaal boven gekomen natte zweetkleren uit (in de sneeuw en harde wind in je blote bovenlijf)  en droge warme kleren aan regenpak er weer overheen, toen we net weer wilde wegrijden stopte er een auto met daarin een Nederlands echtpaar (ze hadden gehoord in het winkeltje beneden dat er twee landgenoten op de fiets op deze weg zaten) en dus even begroeten en vragen waar we heengingen. En dan naar beneden stormen maar allemachtig wat is dat koud je hebt het gevoel dat je voeten en handen ijsklompjes worden en de sneeuw striemt in je ogen. Even stoppen om je handen te laten opwarmen(handschoenen zijn doorweekt)en zonnebrillen tegen de sneeuw na weer een half uurtje stopte er weer een auto met daarin twee dames die van ons een foto wilde maken om te laten zien aan haar echtgenoot (hij wilde altijd al zoiets doen). Ze vroeg are you doing alright ore do you need help (ja we hebben hulp nodig maar geven dat nog niet toe) we vragen hoever het eerste hotel/motel/ B&B ore whatever  nog is, waarop we als antwoord krijgen nog 30 mile(hoeveel??????????).

Dit kwam erg hard aan dat is nog meer dan 45 km we hebben nog maar 22km gefietst en zijn nu al gesloopt.

Rian heeft besloten dat als er een pickup langs komt ze probeert een lift te krijgen want dit is niet leuk meer!

Even elkaar opgepept en dan maar weer verder

 na 11 kilometer kwamen we een bord tegen met motel/restaurant en camping hoera!!!!!!!!!!!!

Jammer maar helaas  alles verlaten en in staat van ontbinding dus ma hier het volgende adres voor een niet te vergeten restaurant (zelfbediening)

Een uurtje hebben we hier gebivakkeerd (eten en droge spullen aan)maar ook daar werden we niet warm dus toch maar weer verder

Net toen we weg wilde rijden stopte er een splinternieuwe pickup bij ons met een erg vriendelijke Harrold (een gepensioneerde man die zomaar een paar daagjes aan het rondrijden was in een prachtige omgeving)

Horen we dat nou goed? Biedt hij ons een lift aan? Jazeker dit kon niet beter uitkomen want ook de weg die we op moesten was afgesloten door de sneeuwval van vandaag.

Deze beste man bracht ons van Kiowa via Browning naar East Glacier Park(38 km) waar we een motelletje hebben gevonden, en hebben afgesproken dat we pas vertrekken als er geen sneeuw meer valt, morgen of overmorgen of desnoods volgende week we zijn klaar met die sneeuw! Het is tenslotte onze zomervakantie (oh ja dat waren we bijna vergeten)

Tenslotte wat cijfers: we hebben 34 km gefietst waar we 4 uur over hebben gedaan met 806 hoogtemeters  starthoogte 1350 meter hoogste punt 1849 meter en toen we in de auto stapte zaten we op 1550 meter.

En met de auto nog 38 km wat lukte binnen 55 minuten 

zaterdag 26 mei,

vandaag niks gewoon een rustdag
het enige nieuws is dat de Logan Pass echt gesloten is er licht nog over ongeveer 5 km sneeuw (en we weten dat we ongeveer een snelheid van 0,5 km/uur kunnen halen bij goede condities) en ze verwachten de pas sneeuwvrij te hebben 15 juni
dus morgen gaan we beginnen aan de rit er omheen via Browning,Summit, en Essex naar West Glacier waar we onze route weer zullen oppakken

gr. Leo en Rian

Hoi,                                                     

Vandaag(vrijdag 25 mei) na een stevig ontbijt en een rondleiding in het oude radiomuseum van de man van de B&B om 9:10 vertrokken het was 3 graden maar we begonnen droog,

Aangekomen in Waterton Lakes National Park hebben we een aantal Bisons gezien wat erg indrukwekkend is.

Na een koude afdaling en een flinke hagelbui beginnen we aan het echte klimwerk we hebben vandaag totaal 84 km gefietst en 1052 hoogte meters met het hoogste punt op 1695 meter, 

de koffie hebben we overgeslagen(te koud) 

maar voor de lunch hadden we een comfortbel restaurant uitgezocht waar we ook voor een flinke hagelbui geschuild hebben en brood met worstjes hebben gegeten.

Om iets voor 2 uur bereiken we de grens met de USA, waar we na wat papierwerk en wat geld storten in de kas van Obama en het opeten van 1 sinaasappel(welke we niet mochten invoeren)

,in de staat Montana verder fietsen

De rit van vandaag was erg rustig(erg stil volgens Rian en daardoor Bear daingeres)

Aangekomen in Saint Mary hebben we eerst wat geld gepind waarna we de laatste kilometer naar de camping hebben gefietst alwaar we om18:30 aankwamen, al met al best een lange dag.

We hebben een hut gehuurd en waarschijnlijk houden we morgen een rustdag alvorens we de pas over proberen te gaan

Hoi,

Donderdag 24 mei

Opnieuw een echte fietsdag opgestaan om 7:15 uur (4 graden) ons wassen aan de waterpomp ontbijten met vest, jas en sjaal en gelukkig doet de primus het weer dus ook met een warme kop thee.

Opbreken en vertrokken om 9:10 uur voor een fietstocht van 89 km en 695 hoogtemeters met nagenoeg de hele dag in onze regenpakken omdat het gewoon slecht weer is temperatuur tussen de 3 en 8 graden en regen en hagel er was vandaag nagenoeg niets te zien van de omgeving doordat we eigenlijk omringd waren door  wolken (we fietsen tussen de 1200 en 1400 meter hoogte) koffie in Lundbreck in een plaatselijk winkeltje/postkantoor/benzinestation/cafeetje nadat we waren opgewarmd naar de tussenstop 

in Pincher Creek (waarbij we een hele kudde hertjes tegenkwamen van wel 25 stuks die nog nieuwsgieriger dan wij waren)waar we bij de Macdonalds hebben gegeten  en de blog van gisteren hebben geplaatst daarna op naar Twin Butte waar we heerlijk hebben gegeten the liqeut store waar ze een beetje Mexicaans  waren ingericht

en ook het eten was een beetje Mexicaans  

nu zitten we in een veel te duur B&B maar wel lekker want het sneeuwt nu (Edwin en Brian kunnen jullie je spikes opsturen) morgen gaan we de grens met America over (als we niet zijn ingesneeuwd) en dan maar hopen dat de volgende pas wel open is(de Logan Pass in Glacier national park) welke we gepland hebben voor zaterdag of zondag(afhankelijk van weer en hoeveelheid blokjes die we dan nog hebben)

Hello English talking people,

We have seen there are a lot of people from Canada en England and also Germany and Belgium who read our blog we were surprised about this and we want to know who you are.

So please if you read this give an reaction with the reason and who you are

Thank you very much,

Hoi hoi hoi.

Daar zijn we weer, vannacht hebben we heerlijk geslapen, in een kingsicebed.  We hadden gisterenavond nog even geskypt met R en M en Jasper, dat was leuk. Vanochtend de spullen  gereorganiseerd na onze nacht in de wildernis, ( schreef zij heel stoer nadat ze het overleeft had). Na wat boodschappen, want de komende 110 km is er niks te koop, en nog even koffie drinken

  vertrekken we om 10.10 uur. We verwachten een vlakke vrij saaie weg, allebei niet waar, 748 hoogte meters 90 km gefietst. Dus vlak is anders, er zaten echt venijnige klimmers in, de afdalingen waren ook lekker, ik heb zelfs 56 km gehaald, (ja zonder te remmen jongens).   En dan  het saaie nou het is heel erg mooi landschap heuvelachtig dus en heel veel weilanden met koeien, zal wel geen weiland heten hier, maar weet niet hoe wel. Grote stieren, wij met onze rode tassen, ja je zag ze echt wel kijken. Ook veel koeien met kalfjes in de wei. En dan weer kleine stukjes bos. De berken bomen zijn net heel mooi groen. Het weer was ons heel goed gezind vandaag veel bewolking maar ook zon, en af en toe een heel klein buitje waarvan we dan dachten oooooh dat word regenpak! Maar na een paar grote spetters was het weer droog! Aan het eind van de middag hebben ongeveer 25 km voor een megabui  uitgereden, we hadden net nog even een pauze en daar kwamen al van die grote druppels kom we gaan verder anders worden we natter dan nat.

 Het zag echt zwart achter ons

en aan de voorkant  scheen de zon, 

ook prachtig op de besneeuwde bergtoppen van de Rocky mountains. 

We zijn op de kampeerplaats aangekomen  het is eigenlijk een soort parkeerplaats met picknick banken en een toilet gebouwtje en een water pomp. 

Maar niks mis mee hoor, we zijn de enige hier. Bij aankomst de tent opgezet en eten gemaakt  en nu liggen we in de tent want nu regent het echt behoorlijk. O ja we hebben ook nog wild gezien vandaag  1 coyote en 4 hertjes en prariehondjes  die zie je heel veel maar ze blijven gewoon grappig maar het is natuurlijk niet echt wild.  Al met al was het vandaag een heerlijke fiets dag!

Bedankt voor de leuke reacties. Grappig voor ons om te lezen! 

toegift:

Bear spray is een spuitbus met een of ander goedje dat je in ogen en bek van een beer moet spuiten maar die beer moet dan wel binnen 5,5 meter van je zijn want dat is het bereik en je moet het niet gebruiken als he hard waait en je tegen wind hebt want dan krijg je het zelf in je gezicht en dan smaak je waarschijnlijk niet meer zo goed (voor die beer)
het is dus een soort wapen en je staat dus ook geregistreerd dat je zo'n wapen in je bezit hebt(die spuitbus heeft een nummer en die staat op Rian haar naam)

als we het niet gebruiken weet ik niet wat ik er mee moet als we de grens met Amerika over gaan en al helemaal niet in het vliegtuig

op de bus staat dat het Danger is en Extemely flammable en irritant en explosive

tips zijn welkom

dinsdag 22-05

ja zo zag de slee eruit die we vanmorgen gemaakt hadden naar het idee van Rian van gisteren.
gewoon 2 ortlieps vol met spullen en daarop laden we alles incl fietsen en dan alleen maar naar beneden glijden (dacht ik) nou dat viel tegen de sneeuw was veel te papperig en de lading veel te zwaar dus we trokken ons een hoedje maar opschieten? ho maar!
wat nu? terug? weer 2,5 uur zeulen met de fietsen en spullen en dan?
verder? hoever moeten we door deze sneeuw voordat er weer asvalt is? 1 km? 10 km? bij een snelheid van ongeveer 0,3 kilometer per uur kan dit erg lang gaan duren en we zijn best aardig moe aan het worden, is dit wat we bedoelen met een fietsvakantie? in ieder geval wel het avontuur
goed Leo stelt voor we lopen maximaal 1/2 uur zonder spullen om te verkennen als er dan geen zicht is op verbetering gaan we terug.
maar na 15 minuten hadden we wel gezien dit gaat hem niet worden, beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald(of zoiets) anders komen we misschien nog wel in het nieuws(helikopter of nog erger)
terug dus
uitgeput, verkleumd en trek in koffie komen we om 14:00 uur aan bij het informatiecentrum waar we eergisteren al gehoord hadden dat er sneeuw lag op onze wegen
opgewarmd, gegeten en thee gedronken besloten een taxi te bellen die ons naar Longview brengt (aan de andere kant van de pas)Motelletje, uit eten in een typisch canadees cafeetje, en 350 dollar lichter (taxikosten) zij we blij dat we uiteindelijk toch hebben besloten terug te gaan.
spierpijn en verbrande gezichten en een aantal blauwe plekken op de benen en enkel van Rian en waarschijnlijk een paar wintertenen is de tol van dit avontuur.
morgen uitslapen en dan misschien weer verder (afhankelijk van hoe we ons voelen) als Leo zijn Primus heef gerepareerd want die heeft het ook opgegeven daar boven op die berg

Hey hallo allemaal,(maandag  21 mei)

Met ons is alles goed we hebben alleen geen bereik. We zitten in de middel of nowwere. Laat ik bij het begin beginnen. Vanochtend regenden het om 5 uur dus wij draaiden ons nog maar even om, we zijn om 7.15 uur opgestaan en om 9.00 uur zaten we op de fiets. We moeten naar de hoogst geasfalteerde weg van Canada, hij is nog afgesloten omdat er te veel sneeuw ligt maar we kruipen door het hek,

 er zijn meer mensen die dat doen die gaan naar boven fietsen en dan weer naar beneden .Ze zeggen dat ze ook niet weten hoeveel sneeuw er is misschien moeten we de fiets dragen. We gaan het zien! Nou inderdaad!!! Het naar boven fietsen gaat heel goed tot we bij een lawine komen die over de weg ligt, de sneeuw is heel hard we kunnen er makkelijk over heen.

 Daar na volgen nog wat kleine stukjes sneeuw soms kunnen we er gewoon langs fietsen.

 Dan wordt het anders we zijn bijna bij het hoogste punt, er ligt erg veel sneeuw we moeten de fietsen er door heen sleuren.

 We komen nog 2 dames tegen Linda en Nathalie ze hebben gefietst tot de sneeuw en zijn naar het hoogste punt gelopen! Het wordt voor ons wel steeds zwaarder om 14.15 uur hebben we vergadering gehouden en gelijk wat eten. Het vergaderpunt was wat te doen nu met deze sneeuw condities en de onzekerheid wat er nog komt. Rian is wel even in een dipje, het is erg klussen en ze is bang van beren, maar er ligt te veel sneeuw beren komen hier niet want er is niets te eten.( nou ja Leo is een flinke kluif en Rian is dan het toetje) We besluiten om door te gaan, we gaan toch naar beneden! En een keer is de sneeuw op! We hebben al 4 voortassen op een plaats, nu gaan we terug om de fietsen en de andere tassen we willen de tassen en fietsen apart doen omdat de fietsen gewoon niet goed meer rijden in deze pap sneeuw. Maar we zijn al 25 min. Onderweg naar de fietsen toe en die kunnen sowieso niet tegelijk want Rian is niet zo sterk als Leo en die wil ook niet dat ze dat doet. Dus Rian duwt en Leo trekt en stuurt de fiets van Rian en de achter tassen. Daarna de fiets van Leo opgehaald die roltas  (ortlieb) achterop is altijd erg zwaar, dus die ging Rian dragen. Het sleuren van de fiets was nog erg zwaar maar wel beter dan de zijtassen laten staan en weer terug moeten. De ortlieb is ook zwaar en heel onhandig om te dragen al snel viel hij op de grond, gewoon omdat je soms tot je knieën in de sneeuw zakt dus Rian zei kom hier hond! Hee dat glijdt veel makkelijker  dus een span band erom en Rian heeft een husky, hij loopt alleen niet voorop je moet hem trekken. Om 17.15 uur kwamen we bij de andere spullen aan. Leo heeft de tent opgezet en Rian eten gemaakt, noedels met ontbijt spek en wat nasikruiden, het smaakten nog lekker ook,

 don’t try this at home! Na het eten is Rian in de tent gebleven, bedjes opblazen en slaapzakken doen  en Leo heeft buiten de boel opgeruimd en sneeuw smelten om morgen te drinken, en ook nog een kop koffie gezet. Nu Zitten we in de tent we zijn allebei erg moe, we gaan gewoon slapen! 20.30 uur. Ja verder gaat het nog goed met ons, we hopen dat we morgen in een plaatsje komen waar we kunnen overnachten en de douchen en uit eten! Dan kunnen we vast ook de blog plaatsen. Welterusten tot morgen!

Hey hallo, allemaal.

Vandaag zondag 20 mei. Het was heel koud vannacht heb daardoor niet zo erg lekker geslapen. Om 7.20 zaten we op de fiets want we zijn dus nog steeds vroeg wakker. We zijn op de autoweg gaan rijden dat ging best goed het is niet erg druk, wel onverhard, we hadden een heel leuk koffieplekje aan een klein meertje,

er kwam een vogel op bezoek hij zat gewoon bij ons op de tafel. Konden we zo foto’s maken, later nog een grondeekhoorn op de foto die bleef ook zitten van kijk mij eens mooi zijn. Vandaag 67 km en 750 hoogte meters, we zijn de 1900 meter grens gepasseert. Best pittig want de dag van gisteren zat nog een beetje in ons lijf. Vandaag nog wat informatie bij vvv gehaald daar bleek dat de route die we wilden volgen nog niet toegankelijk is er ligt te veel sneeuw, onmogelijk om door te komen. De route voor morgen is proberen, als het niet lukt door ook te veel sneeuw dan mogen we de man van het informatiecentrum bellen en brengt hij ons ergens heen! Dus ook morgen weer een beetje spannend. Ik ben nu erg moe ga gewoon vroeg in bed. Het was trouwens  weer heel koud vanochtend, en het word niet veel warmer dan 10 a12 graden  tot morgen.

Zaterdag 19 mei.

Hallo allemaal,

We hebben nu geen wifi  dus het plaatsen van deze blog komt nog.

Vanochtend waren we al  vroeg wakker om 5 uur om 6 uur zijn we er maar uitgegaan want we konden toch niet meer slapen en we hadden een pittige dag voor de boeg! Om 7 uur zaten we op de fiets het was 3 graden onder nul! Rian had heel erg kouden voeten dus na 2km even gestopt om andere sokken aan te doen, dat ging beter. We begonnen al snel met klimmen  en dat was best heftig, echt alleen maar klimmen niet afen toe nog even een stukje naar beneden. We zagen al heel snel een mooi hert staan aan de kant van de weg, hij bleef rustig staan dus kon Rian mooi een foto maken!

Verder naar boven daar begon het onverhard, maar wel redelijk te fietsen, auto’s houden ook rekening met ons, ze rijden langzaam voorbij dat verkleind de stofwolk die ze veroorzaken.De uitzichten die we hebben zijn werkelijk prachtig! 

Besneeuwde bergtoppen, blauwe meren, de natuur is nog niet zover uitgelopen als bij ons. We drinken om ( uur koffie en zijn dan ook echt wel toe aan een bakkie. We hebben het heel erg naar ons zin zo met z’n 2 tjes, maar we weten zeker dat er wel wat gezinsleden zijn die dit ook prachtig vinden! Ja duu wie vindt dat niet. Het is nog steeds best koud  we fietsen met handschoenen aan, er waait soms een hele koude poolwind 

( zo voelt die) zo koud dat je soms denkt dat je geen kleren aan hebt,

 maar als je dan voor de zekerheid even kijkt dan zie je dat je toch niet in je nakie rijd .We fietsen verder tot we met onze fietsen over een berg sneeuw moeten sleuren zou dit zo blijven? We hopen van niet dan gaat het weer een stukje goed dan weer wat sneeuw maar we komen er aardig doorheen.  Zo verder tot het pad net zo duidelijk is en we notabenen net even geen track hebben op de gps. Maar goed de kaart wijst ons de weg. Dan komen we in een stuk bos waar echt heel veel sneeuw ligt en we niet kunnen fietsen,

 zullen we terug gaan? Nou nee na 6 km is dit misschien voorbij, en terug is wel 3 uur! Dus toch verder, we komen een mountain  biker tegen die gaat ook door hij woont in de plaats waar wij vandaan komen. We gaan door, tot we na een uur klussen door de sneeuw, fietsen gaat echt niet, af en toe moeten we onze voortassen er af halen omdat we anders te dik zijn om de fiets er door heen te sleuren, dan is er gewoon (eigenlijk niet gewoon) te veel weerstand.  Na een uur klussen komen we op een punt waar we ECHT niet verder kunnen de sneeuw ligt hier ongeveer 1 tot 1,5 meter hoog, dat gaat echt niet de mountain bike man komt ook terug, te veel sneeuw. We besluiten terug te gaan dit kan als het tegen zit nog een km of 15 zo zijn dat overleven we niet! Best jammer maar goed we hebben het geprobeerd. Rian rijd al een hele tijd met de beren bel aan haar fiets we hebben al 3 redelijk verse hopen beren shit gezien en ook poot afdrukken. We fietsen terug eerst natuurlijk nog  flink klussen. We kamperen in het natuurpark waar we nog zijn, er zijn alleen poep dozen en er is een waterpomp je moet het water nog wel koken voor gebruik. We zijn best moe en we hebben niet eens eten, alleen wat brood, Leo heeft aan de buurman op e campground gevraagd of hij wat over had en of hij war kon kopen, dat kon hij heeft 3 worstjes gekocht hihi, even later kwam de man nog wat pasta brengen, wel aardig en lekker.  Dan te bedenken dat wij altijd een nootmaaltijd in onze tas hebben die we nog nooit gebruikt hebben  nu hadden we hem nodig hebben we het niet stom, stom, stom. Na het eten hebben we koffie gedronken en de spullen beer proof opgeruimd in de AC (WC) wel te verstaan. En zijn de tent ingekropen want het was 21.00 uur en nog maar 6 graden. De blog in de tent geschreven, de andere persoon slaapt al, ssst  niet wakker maken.   Groetjes en tot morgen,